Jak czytać Kurrent i Sütterlin?

Co to jest Kurrent?

„Deutsche Kurrentschrift”, czyli pismo niemieckie, to pismo ciągłe krajów niemieckojęzycznych od XVI wieku do 1941 roku: listy, księgi parafialne, akta, notesy. Pochyłe i kanciaste, jest trudne do odczytania dla kogoś, kto zna tylko pismo łacińskie.

Co to jest Sütterlin?

Zaprojektował je grafik Ludwig Sütterlin na zlecenie pruskiego ministerstwa oświaty; trafiło do szkół w Prusach w 1915 roku, a w 1935 roku stało się pismem szkolnym w całych Niemczech. Bardziej pionowe i okrąglejsze niż Kurrent, zachowuje jego kształty liter.

Dlaczego te pisma zniknęły?

W 1941 roku dwie decyzje reżimu nazistowskiego zastąpiły frakturę, a potem pisma niemieckie, pismem łacińskim w administracji i szkołach. Wiele osób, które się ich nauczyły, nadal nimi pisało: listy rodzinne pisane długo po 1941 roku wciąż je stosują.

Dlaczego tak trudno je odczytać?

• e przypomina n pisma łacińskiego;
• u ma nad sobą mały łuk, żeby nie mylić go z n;
• s pisze się jako długie na początku i w środku wyrazu, a jako okrągłe na końcu;
• nazwy własne i wyrazy obce są często zapisywane pismem łacińskim w środku tekstu.

Jak zlecić transkrypcję tekstu pisanego Kurrentem?

Sfotografuj stronę płasko, w całości; prześlij ją. Strona rękopiśmienna przechodzi wzmocniony ponowny odczyt przez nasz najdokładniejszy model, który odczytuje pismo ciągłe, w tym Kurrent i Sütterlin. Tekst niemiecki wyświetla się obok zdjęcia, a potem jego tłumaczenie na Twój język.

A fraktura?

Fraktura to krój drukarski, a nie pismo odręczne: nagłówek wydrukowany frakturą może wieńczyć list napisany Kurrentem. Ma osobny poradnik.

Założenie konta zajmuje minutę, sto stron za darmo na rok.